Polonia w Islandii

 Noo i sama chciałam. Przeczytałam post na facebookowej grupie Polonia w Islandii. Ktoś przyjeżdża z dziećmi i szuka towarzystwa żeby spędzić wspólnie czas. Nieświadomy tego co robi i z kim ma do czynienia  naraził się oczywiście na niewybredne komentarze miejscowej polonii. Napisali o  znanych im formach spędzania wolnego czasu czyli pijaństwie , przemocy domowej i nierządzie. Autor postu podziękował za te komentarze a ja -sama chciałam , bo wiedziałam z kim mam do czynienia , w swoim stylu napisałam , ze" sam chciał to dostał komentarze w stylu tutejszej polonii, która opowiada o znanych sobie formach spędzania czasu".  Spodziewałam się  hejtu ale ze strony wcześniej komentujących, przecież mój komentarz wyśmiewał ich, sugerując, ze tak właśnie spędzają czas. Okazało się, ze znalazł się obrońca moralności, który rzucił się na mnie z mocą i szybkością islandzkiego wodospadu a w dodatku zablokował dodawanie komentarzy. Nie mogłam wiec dalej brnąc w ta bezsensowna dyskusje. I może cale szczęście. Opuszczam dziś ta grupę i oby nigdy już nie przyszło mi do głowy się do niej  znowu zapisać. Potwierdza się moja opina, ze nie pasuje tu. Strach się odezwać bo nie tylko nie będziesz zrozumiana ale bezlitośnie zwyzywana, chociaż akurat w innej formie wyraziłaś to samo zdanie. 

Większość tam łącznie z autorem pytania byli anonimowi. Ściek wylali ale twarzy nie pokazali. Anonimowość wyciąga z ludzi to co  maja najgorsze. Wylewają złość i frustracje ale anonimowo i jeszcze blokada komentarzy.

Zanim dokończyłam ten wpis weszłam na grupę , żeby ja zablokować a tam wyświetliły się zasady grupy nie wiedzieć dlaczego po angielsku. Ja sobie przetłumaczyłam i zrozumiałam dlaczego tam tyle jadu. Ludzie nie rozumieją po polsku a co dopiero po angielsku. No i skąd maja wiedzieć jak się zachować jak na wstępie za trudne treści a wcześniej nikt nie nauczył? Pojawiło się tez światełko w tunelu! Ktoś, wprawdzie tez z anonimowego konta ale jednak zrozumiał moje stanowisko w tej sprawie i nieśmiało to zasygnalizował. Na końcu wstawiałam zdjęcie komentarzy pod innym postem z tej grupy. Widać wyraźnie, ze zasady tak pięknie sformułowane w obcym języku nie są zrozumiane. 

Poczekam na rozwój sytuacji, jeszcze zdążę opuścić zacne towarzystwo anonimowych hesterów. 

  

kobiety islandzkie

 Z samego rana przeczytałam na facebookowej grupie o strajku kobiet w Islandii. Strajk był w październiku 1975 roku. Oczywiście przeczytałam komentarze, jak zwykle nie zawiodłam się na komentujących  i już nie mogę przestać o tym myśleć. Nie o strajku ale o kobietach. Jedno zdanie, ze do czasu strajku uważano kobiety za leniwe i roszczeniowe chciałabym uzupełnić, ze to się po strajku nie zmieniło i to,  ze są zazdrosne. Nie mogę powiedzieć, ze wszystkie takie są . Nie mogę tez powiedzieć, ze te islandzkie są bardziej niż polskie obdarzone wymienionymi cechami. No i zdane moje opieram na obserwacji a nie badaniach wiec są wyłącznie moja opinia. Zazdrość jest paskudnym uczuciem i bardzo utrudnia życie. Myślę, ze zazdrośnicom bardziej niż ich otoczeniu. Jak smutne musi być życie kogoś kto ciągle nie może znieść ,ze ktoś ma więcej, inaczej. Nie chodzi tylko o rzeczy materialne. Zazdrość tez dotyczy uczuć i to boli nie mniej a może bardziej. Opowiem sytuacje, która miała wpływ na moja prace. Pierwsza klasa odwiedza raz w roku swoje dawne przedszkole. Okazja do wspomnień i miły dzień dla wszystkich. Tego dnia przyszła grupa, z którą nie malałam często zajęć a tylko czasami okazje wspólnej zabawy. Moja koleżanka zapytała dziewczynkę czy pamięta przedszkole. Mała odpowiedziała, ze nie .-" A mnie pamiętasz?" drążyła temat. -Nie , zabrzmiała odpowiedź. "_a co pamiętasz?" Dziecko powiedziało : -" Monikę pamiętam" po czym podbiegła do mnie i się przytuliła. 

 Tak, dziecko pamięta moje zajęcia ale nie pamięta pani, która przed rodzicami gra cudowna postać a dzieci przez większość czasu ignoruje. Długo mogłabym o tym pisać ale temat to zazdrość i kobiety na Islandii. Ona mi nigdy tego nie wybaczyła.

Mieszkam 20 lat za granica. Próbowałam integrować się z ludźmi. Wszystkie próby kończyły się marnie. Widzę, ze ludzie tu się bawią i może nawet przyjaźnią. Ja nie pasuje do nich. Do żadnej grupy. Ani polskiej ani islandzkiej. Nie chodzi tylko o barierę językową, ona już mocno stopniała. Tort w kształcie penisa nie jest "smaczny" a konfetti wypadające z jego czubka po dmuchnięciu w rurkę z drugiej strony nie rozśmieszy mnie choćbym wypiła cala wódkę z wyspy,  wiec  mogę tylko podglądać  na fb jak się dziewczyny bawią i zazdrościć im tego. Zazdroszczę koleżankom ,ze umieją się tak dobrze bawić. Zazdroszczę tez marzeń o nowym samochodzie (zdjęcie na fb auta z podpisem" spełniło się moje marzenie) bo takie marzenie można bardzo szybko spełnić. Zamiast wyjść do ludzi siedzę z szydełkiem w ręku, czasami podglądam życie innych  na fb, komentuje i zazdroszczę … zazdroszczę …

AL co mysle o sztucznei-j inteligencji

 Kiedyś moja znajoma powiedziała , ze inteligencja w życiu przeszkadza i ona nie chciałby mieć inteligentnych dzieci. Wtedy myślałam, że ona zwariowała ale dziś musze się z nią zgodzić. Jak do tego doszłam? Droga była długa i pod górkę jak to w prawdziwym życiu. Wstawiałam na  facebookowa grupę post o kwiatkach  z opisem  jakiejś  rośliny. Ktoś skomentował, ze ten tekst napisał AL. Zapytałam o co chodzi? co jest nie tak z moim tekstem? Osoba nie odpowiedziała a po jakimś czasie usunęła ten wpis a ja zapisałam się na kurs z AL. Człowiek zachęcał do udziału w jego kursie tak namolnie. a do tego ten dziwny wpis ,ze uległam i postanowiłam dowiedzieć się co to ten >AL i jak to działa . Jak nie trudno się  domyślić człowiek chciał  sprzedać program za grube pieniądze. Program do zastania influenserem, program na miarę czasów, otwierający drogę do kariery w intrenecie i zarobienie w krótkim czasie dużych pieniędzy. Po zakupieniu tego programu nie musimy właściwie nic robić , mieć pomysłów ani nic. Program znajdzie modny temat , program napisze  tekst i zilustruje go zdjęciami , program nagra za nas rolki , filmiki, napisze posty , podcasty a my usiądziemy w fotelu i będziemy szukać domu w Hiszpanii: twórca tego programu już nawet w Hiszpanii nie żyje  ale on żyje  w Dubaju....W sumie ja tez żyje w Dubaju, od prawie 30 lat nosze to nazwisko a od niedawna dzięki tanim zakupom na " temu" mam napis na drzwiach domu >DUBAJ wiec żyję w Dubaju z Dubajem, ze się tak wyrażę  i nazywam się Dubaj a oszustwem się brzydzę , fałsz i gierki nie są dla mnie . Nie umiem intrygować i kombinować, podlizywać się i włazić w dupska . Dlatego jestem tu gdzie jestem : w Dubaju z Dubajem. Wracając do AL , mój tekst bez pomocy sztucznej inteligencji wydaje się niektórym jak napisany przez sztuczna inteligencje. >Podejrzewam ,ze jestem w miarę inteligentna i to mi tak przeszkadza w tym , życiu ,ze nie pozwala iść z duchem czasu i zarobić szybko wielkich pieniędzy na mediach społecznościowych. Pomalutku tez nie zarobię, bo za sztuczna nie mam szans zrozumiałam to  najszybciej. Może i jestem zacofancem z okolic Kraśnika ale sztucznej inteligencji kreującej rzeczywistość mówię zdecydowane NIE. Widzę, ze to bardzo popularne ale znowu pójdę pod prąd i sama będę sobie pisać teksty i sama będę szukać tematów. Jest ich jeszcze bardzo dużo w zasięgu ręki. Korzyści z kursu jednak są.  Dowiedziałam się  kilku przydatnych rzeczy na przykład ,ze  nie mam szans na szybkie zarobki, co zniechęca ale zarobki nie sa moim celem a bycie prawdziwym człowiekiem to zachęca. I dryga ważniejsza chyba rzecz to systematyczność , wiec musze cos wrzucać systematycznie. Mam tyle pomysłów, ze  wystarczy na długo wiec do dzieła ! To pisałam ja, nie jakiś AL. Kobita z krwi i kości jak to mówią starsi ludzie z mojego pokolenia.  

Lekarz w Islandii

Jeśli się bierze długo jakiś lek można go zmawiać przez stronę nietrentową, ale to nie dotyczy wszystkich leków. Akurat ten musi wypisać lekarz. Dzwonie wiec do przychodni i zamawiam wizytę telefoniczna. Oczywiście nie ma problemu , pan doktor zadzwoni we czwartek. Tylko,  ze jest wtorek. Z wrażenia zapomniałam zapytać może fizycznie moglibyśmy się spotkać wcześniej ? Nawet nie chce mi się śmiać. Tak wygląda pomoc pierwszego kontaktu.

Islandzka policja w akcji

 Godzina 23:00 koniec pracy , ale od początku. Praca od 10:00 a o 9:30 jeszcze droga nieodkopana , wieczorem spadla lawina!(czytaj o lawinie )Żyjemy w tej gminie od 2006 roku i taka lawina zdarzyła się pierwszy raz. Dotarłam do pracy z opóźnieniem bo dopiero ok 11.30 zaczęli wahadłowo przepuszczać auta. No nic , grunt ,ze dotarłam. Dzień minął spokojnie i wreszcie o 23:00 jadę zadowolona do domku . Po ok 100 metrach na pierwszym zakręcie z bocznej drogi wyjeżdżał radiowoz. Nie częsty tu widok bo policja nie jest zbyt aktywna i widoczna. Musieli poczekać aż przejadę i pojechali za mną. Błyskają światłami i tak jada jakiś czas , a ja myślę po co im te światła niebieskie ?Może drogę sprawdzają po tej lawinie, ale nie włączyli dźwięk i domyśliłam się w końcu inteligentnie ,ze chcą mnie zatrzymać. Otworzyłam okienko, podszedł mój były kolega z pracy , jakieś piec lat temu pracowaliśmy razem w przedszkolu. Nachwalić się go nie mogłam i odżałować ,ze poszedł do policji bo uważałam był świetny w pracy z dziećmi. On "Dobry wieczór" ja z uśmiechem Cześć , zapytał cos czego od razu nie zrozumiałam , bo to moje pierwsze zatrzymanie i nie mam mocnego słownictwa w kontakcie z policja, ale domyśliłam się ,ze pyta o prawo jazdy. Zgodnie z prawda powiedziałam nie mam przy sobie. Spisał kennitala(pesel taki tutejszy)i poszedł . Już nie przyszedł do mnie, wysłał koleżankę , (widocznie taki maja podział ról, jak nasi polscy, jeden umie czytać a ten drugi pisać ) no i ta koleżanka od razu z buzia , ze musze mieć dokumenty przy sobie bo jak mam polskie to oni nie maja go w systemie, pytam wiec jaki jest powód tej kontroli a ona jeszcze głośniej: słuchaj mnie! rozmawiasz z islandzkim policjantem to masz słuchać ! myślałam, ze  skończyła i , ze islandzki  policjant tez musi podać powód kontroli, choćby , ze rutynowa i jeszcze , ze mogę się odezwać, (za dużo ja myślę ).  Mowie, ze po 12 godzinach pracy to milo się gada z policja, a ona ,ze ja to nie obchodzi i mam mieć dokumenty. Dalej pyta czy jest ktoś w domu i może je pokazać, zadzwoniłam do męża on po krótkiej dyskusji, ze nie musze mieć jak mam w telefonie itd znalazł, przysłał  zdjęcie , pani obejrzała i poszła , po chwili wraca z kartka i mówi ,ze zapłacę 10 tys za nieposiadanie dokumentów(ok 300pln) Zapytała tez gdzie pracuje i jakoś jej mina zmiękła, może jednak ja to obeszło skąd człowiek wraca po nocy .  Tak islandzka policja zwalczyła groźnego przestępcę, największe kryminalne wydarzenie, pokuszę się o stwierdzenie , ze pierwsze i najgroźniejsze w tym roku zostało  wykryte i ukarane. Pisze to ,żeby wszyscy wyciągnęli wnioski z mojej lekcji i wozili dokument przy sobie jeśli posiadają polski  dokument, islandzki maja w systemie i nie musi być w portfelu.  Przepraszam wszystkich , których naraziłam swoim nieodpowiedzialnym , niezgodnym z prawem zachowaniem . To pierwszy i mam nadzieje ostatni mandat w życiu . Pozdrawiam czujna islandzka policje wdzięczna za ich czujność i skuteczność w wykrywaniu przestępstw. Chociaż z ta czujnością to przesadziłam, nigdy chyba ,ze przypadkiem nie mam -nie MIALAM dokumentów przy sobie. Życzę dalszej owocnej i skutecznej pracy , zakończonej wzbogaceniem budżetu i bardziej prawym obywatelem w najbezpieczniejszej gminie na świecie . Jestem naprawdę wdzięczna, ze dzięki tak wytężonej ich pracy , żyje się w naszej gminie bezpiecznie i coraz przyjemniej. Zapraszam do naszej milej gminy gdzie nie ma rasizmu a bezpieczeństwo jest na najwyższym poziomie.  W końcu przestępca roku sprowadzony na dobra drogę. Niestety notoryczny przestępca, który prawo jazdy woził w torebce z paszportem i brał tylko na wakacje za granice " u siebie " jeździł jak "u siebie "a tak poczuć się nie powinien . 

Czy dobrze spalam? Kogo to obchodzi? Ważne żebym dobrze pracowała i słuchała.

Zapomniałam dodać, ze jak mi się cos nie podoba to nich w... do swojego kraju ... 

Dowiedziałam się od  miejscowych (opowiadam moja nocna przygodę ku przestrodze) ,ze mój były kolega z pracy ma ksywę Robokop , to zasadne jak tak pomyśleć, adekwatne i zasłużone. Brawo Robokop !   

                                                      tak stałam przed wjazdem do Olafsviku 

na zdjęciu tego dobrze nie widać , ale miedzy górą a ulica jest sporo miejsca , dlaczego lawina spadla na drogę a nie tam w ten rów? Ja nie rozumiem nie tylko islandzkiej kultury ale i natura jest niezrozumiała...po prawej góra Enni (418m wg wikipedii) po lewej ocean ,( albo odwrotnie, kobieta za kierownica, bez prawa jazdy w kieszeni ) 

na tym zdjęciu widać ile miejsca miała lawina przy górze , dlaczego zasypała drogę? na złość! Oczywiście, ze mi na złość żebym nie mogła dojechać na czas do pracy. 

Doświadczenie uczy życia, ale mnie najwyrazniej nic nie nauczyło...(mężczyzna na plecach),

Pierwszego lutego(2017r) dostaliśmy smsy z pracy o treści :jutro kurs o godzinie 8.00. Od świat Bożego Narodzenia byliśmy w domu z powodu strajku rybaków. Wiadomość o kursie zaskoczyła nas troszkę. Był to sześciodniowy kurs o dość szerokim zakresie. 

Jednego dnia obejrzeliśmy film po islandzku pt Mężczyzna na plecach. Historia człowieka, który dosłownie wskakiwał na czyjeś plecy i prosił o zaniesienie do domu. Prosił to nie jest dobre słowo. Człowiek ten wymuszał usługę wykorzystując empatie i poczucie winy dobrego człowieka. Obrazek wypisz wymaluj z naszej fabryki.

 Mamy takiego pasożyta, ślizga się na plecach" nosicieli" już jak twierdzi  od18 lat. Nic nie wie na temat tego co się u nas robi z ryba za to doskonale wie co ''?kto? kiedy? z kim? 

Zaczęłam tu prace 5 lat temu. Pasożyt ślizgał się na pleckach mamy i siostry. Zaczęła się walka pomiędzy nami, ponieważ nie chciałam jej wpuścić i na moje plecki. Pierwsza zwątpiła siostra pasożyta, zmieniła prace, druga mamusia ale radykalnie , umarła. Można było odetchnąć odrobinkę. 

I to uśpiło moja czujność. Pasożyt taki biedny , opuszczony w żałobie pomalutku wśliznął się na moje plecy. Jak do tego doszło?

      Po pracy ktoś musi posprzątać sale. Na początku były trzy osoby w tygodniowych dyżurach.

 Kiedy ja zaczęłam sprzątać jedna z dziewczyn odeszła z pracy i nikt nie chciał podjąć się tego zadania jako trzeci. Dlaczego? To okropnie niewdzięczna praca. Ciężko fizycznie a w dodatku dzięki pasożytowi i jej rodzince skutecznie obrzydzona. Nie było dnia bez utyskiwań na sprzątanie, a to wycieraczki ktoś słabo wytrzepał(z resztek ryby)a to zapomniał odnieść nóź na miejsce a to nie dość starannie opłukał swoje stanowisko i t d zrzędzeniu nigdy nie było końca. 

   A może wszyscy inni mieli dość rozsądku żeby nie wchodzić w kontakt z pasożytem? A ja jedyna naiwna się zgodziłam. Dlaczego ja podjęłam się tego zadania? O mnie już wszystko co najgorsze powiedziano ,wiec co miałam do stracenia? Po drugie potrzebowaliśmy pieniędzy, po trzecie wierzyłam ,ze sobie poradzę. Niestety nie doceniłam pasożyta. Pomalutku wślizgnęła się na moje plecy i jechała sobie ponad dwa lata. Zamieniała dni( a to fryzjer a to jakiś wyjazd) zawsze tak żeby nie sprzątać na weekend. Po jej tygodniu sprzątania w poniedziałki był smród nie do zniesienia z resztek gnijącej ryby. Kiedy kierowniczka zaczęła na to zwracać uwagę pasożyt rozwiązał problem  wciskając mi te piątki. Godziłam się na to dla świętego spokoju , nie chciałam narażać się pasożytowi. Oczywiście miałam świadomość , ze robi to po to żebym doczyściła jej niedbalstwo na weekend. Ale święty spokój nie leżał w naturze tej pani. .Przed wakacjami wymyśliła intrygę żeby skłócić mnie z jedna z koleżanek. Mianowicie zaproponowała tamtej sprzątanie ,,na trzecia,, Do mnie natomiast przybiegła z wiadomością , ze  Danuta chce się nam "wpiedzielic,,. Latem planowaliśmy remont kuchni ,zależało mi na każdej koronie dlatego powiedziałam, ze  nie pozwolimy na to , jesteśmy razem , zgodne , nie damy sobie wcisnąć trzeciej. Wykorzystała to oczywiście przeciwko mnie ale nie od razu. Danuta sama ze mną porozmawiała o tym ,ze chciałaby sprzątać. Odpowiedziałam ,ze szefowa jest zadowolona z tego jak jest teraz i nie chcemy zmian. Kobieta się wiec wycofała! Wcale nie chciała się ,,wpierdzielac,, ale zarobić jak każdy. Z całej intrygi nic nie wyszło. Zawiedziona pani b(nazywana wcześniej pasozytem)  musiała bardziej się wysilić.

 Kiedy nuda doskwierała jej  już zbyt mocno, a spokój w zakładzie strasznie jej doskwierał zaczęła donosić na mnie do kierowniczki. Swoim ulubionym GUDRUN CI KAZALA przekazywała jakieś polecenia. Nie reagowałam na to ale zaczynało mnie wykurzać. Ryłam po niej jak wól żeby doczyścić sale ona potem przez tydzień zapuszczała wszystko od nowa i jeszcze skarżyła kierowniczce.

 To stawało się coraz bardziej nieznośne. Po kolejnej "akcji" podeszłam do Danuty i zapytałam ,,chcesz sprzątać? to będziesz po niej ryć a ja przejmę tydzień po Tobie i nareszcie odpocznę,,  Takiego obrotu sprawy pasożyt nie przewidział. To jakby zrzucić ja nagle z pleców i to w kałużę z błota. Wiadomo, ze Danuta nie pozwoli jej tak zapuszczać sali i nie będzie za nią szorować wszystkiego jak ja. 

Wezwała mnie przed oblicze kierowniczki a jej mina bezcenna. Cóż nasza kierowniczka, jej osobista niania mogła zrobić? Tylko uspokajać pasożyta żeby jakoś przełknął ta żabę.  Sama chciała Danutę na trzecia do sprzątania. Tylko czy chciała? Chciała tylko zamieszanie robić a teraz dostała szalu. To jakby kij w mrowisko wsadzić. Zaczęło się napuszczanie na Danute ,na mnie, knucie na wielka skale. Akurat Szef pojechał do Hiszpanii na urlop wiec bezkarnie i bezpańsko łaziła po fabryce i już tylko knuła, od człowieka do człowieka i tylko szepty na uszko i tylko ukradkowe coraz bardzie wrogie spojrzenia....Nie ukrywam poprosiłam Kierowniczkę sali żeby ja uspokoiła bo atmosfera już się zagęszczała okropnie ale kierowniczka sali stwierdzała ze nie rozumie co pasożyt mówi(knula przeciez po polsku) i nic z tym nie zrobiła . Zaczynały do mnie docierać informacje co gada na mój temat. Pewnego dnia  kłamstwa sięgnęły zenitu a na sali doszło do spięcia miedzy kobietami, szliśmy na przerwę wykrzykując jakieś żale co kto tam kiedy o kim powiedział(a Danuta mówiła ,ze ty...). Palaczki poszły do swojego "gabinetu" 'palarni a w szatni pasożyt dalej gadać na Danutę, nie wytrzymałam, powiedziałam jej żeby przestała plotkować a ona na to ,,zamknij mordę,, wtedy to już  ja dostałam szalu i zaczęłam się naprawdę drzeć: nie będę milczeć jak za dawnych czasów, przestań wszystkich obgadywać, knuć, bo jesteś śmieszna , nikt nie chce tego słuchać śmieją się z ciebie i natychmiast mi donoszą co o mnie gadasz,, a pasożyt na to ,ze nie mogę na nią krzyczeć bo ona jest chora i mi zabraniana  krzyczeć. Wtedy mój mąż  staną w mojej obronie wiec powiedziała dziewczynom co niby ON o NICH powiedział!! Ale zrobiła się jatka! Mojemu mężowi włożyła w usta słowa , jakich nigdy nie byłby w stanie wymyślić! Co za perfidny człowiek! Wszystko żeby skłócić ludzi ,żeby było jak dawniej jak za czasów kiedy jechała na pleckach swojej rodzinki i była nietykalna.

 Po przerwie wypłakała  się w rękaw kierowniczki i poszła do domu. Na cala wieś ogłosiła ,ze mnie zwalnia jak tylko szef wróci z Hiszpanii a do mnie zaczęła słać  e smsy. Dowiedziałam się jak mam żyć , jaka jestem , co mi wolno a czego nie wolno i co ona ze mną zrobi. Abstrahując od pisowni i składni takiego bredzenia dawno nie słyszałam .Wieczorem zadzwoniła do mnie znajoma z innej fabryki ( już wciągnięta w konflikt cala społeczność) powiedziałam tamtej żeby się pani b ogarnęła i uspokoiła , rozumiem, że szkoda jej kasy ze sprzątania ale sama knuła żeby wciągnąć trzecia wiec o co teraz chodzi? Musi jakoś przełknąć zmniejszone dochody i to ze teraz będzie musiała przyłożyć się do sprzątania bo Danuta nie zgodzi się tak jak ja za nią szorować. W poniedziałek nie przyszła do pracy ,za to słyszałam jak kierowniczka  krzyczała na kogoś w słuchawkę telefonu żeby się uspokoił(ciekawe na kogo?) a potem  kierowniczka przyszła i oznajmiła , ze  beti nie będzie już sprzątać i ma być spokój na zakładzie. No to był szok! Nikt nie spodziewał się, ze zrezygnuje całkiem z tego sprzątania chyba ze  kierowniczka nareszcie pokazała jaja i postanowiła skończyć jej szaleństwo.  Potem wrócił Szef z urlopu, szczęśliwy , opalony, wypoczęty, wyluzowany a tu fabryka w rozsypce! Beti pobiegła natychmiast spełniać swoje groźby -zwalnia mnie.  

Kierowniczka podeszła do mnie dyskretnie i poinformowała ,ze  po pracy mam iść do szefa. Mój syn akurat wyjechał wiec nie miałam tłumacza, mowie kierowniczce żeby to odłożyć bo nie mam tłumacza a ona ,ze może Młodszy będzie tłumaczył?? Moje niewinne dziecko chcą w to wciągać? Starszy udźwignie ale Młodszy to już przesada, mowie ,ze nie a ona to idź powiedz to Szefowi. Poszłam, od razu i mowie w to opalone oblicze, ze nie mam tłumacza może przyjdę w poniedziałek, spodziewałam się ze będę zwolniona wiec koniecznie chciałam być dobrze przez szefa zrozumiana. A On na to ,ze nie koniecznie, bo tak chciał pogadać ,ze dam sobie rade. Niepotrzebnie zawahałam się nad jego rozsądkiem. W końcu zna nas nie od dziś.  Musi ze mną porozmawiać ale to mądry człowiek i nie da sobie głupoty wciskać. Rozmawialiśmy ponad godzinę. Powiem wam najbardziej lubię donosicieli, którzy donoszą sami na siebie. jak się jest leniuchem na plecach innych to nie leci się do szefa skomleć ze ktoś zwalił z plecków, bo to bat na własną dupe.
W rezultacie własnego donosu na własne nieróbstwo i plotkarstwo trzeba było iść na zwolnienie lekarskie. i siedzi na nim od października podobno do maja. Nie wiem co będzie jak wróci z tego zwolnienia pewnie znowu zacznie swoim zwyczajem knuć ale na razie cieszę się spokojem w pacy , jest tak dobrze jak jeszcze nigdy nie było.

28.08.2017
Kobieta ślizgająca się na plecach jest od czwartku w pracy. Dzisiaj trzeciego dnia zamiast do skrzynki rzucała rybę na taśmę żebyśmy ją zbierały. Znowu chce wskoczyć na nasze plecy , znowu chce żebyśmy dla niej , za nią pracowały. Ale nie tym razem! Teraz się to nie uda. A może jest tak bezmyślna ,że chce wzbudzić znowu naszą litość ? Czy to możliwe? Owszem całkiem możliwe!

7.10.2022  c d ...

nie rozumiałam dlaczego pozwolono pasożytowi wrócić do pracy i postanowiłam sama odejść. Dzięki pasożytowi  z fabryki od pięciu lat pracuje w przedszkolu , wychowuje dzieci czyli robię to co kocham i jeszcze mi za to całkiem nieźle płacą. A pasożyt? Zwolnili ja jak tylko mogli najszybciej. Teraz wiem ze słyszenia , ze ma jakieś renty , zasiłki i opowiada jak jej się cudownie buja na bezrobociu.

 Cieszę się ,ze nie zatruwa już życia ludziom  uczciwie pracującym na swoje utrzymanie.

Nauczyłam się ,ze nie warto dźwigać pasożyta ani minuty na swoich placach. Wcześniej czy później nie wytrzyma i zacznie knuć jak ma to w zwyczaju , nigdy więcej nie będę tyrać za kogoś i kryć leni dla świętego spokoju.

 

Minęło dwa lata od tamtego wpisu....

17.10.2024

W życiu nie uwierzyłabym jak potoczy się moja historia. Mój bunt przeciwko pasożytom na plecach doprowadził mnie na zwolnienie lekarskie. Siedzę w domu i próbuje odzyskać równowagę. Nowa praca to nowe doświadczenie. Przedszkole islandzkie pełne jest pasożytów ślizgających się na plecach innych. Tylko , ze tutaj chodzi o młode istotki , którymi trzeba się opiekować. Często zdrowie i życie ich jest zagrożone i tylko jakimś cudem jeszcze nie doszło do większej tragedii. Tutaj intrygantki okazały się dużo sprytniejsze a moja wiara w prawdę i uczciwość to po prostu śmiech na sali. Dorośli ludzie kłamiący jak z nut, intrygi , plotki , lenistwo ..za dużo  tego  musze odpocząć .....

Islandzkie jedzenie

 

W rankingu Taste Atlas kuchni świata za rok 2022 Islandia znalazła się na przedostatnim miejscu, gorzej wypadła tylko Norwegia. Przypomniałam sobie moja ostatnią wielką gafę, która mogła kosztować mnie obywatelstwo. Jednym z warunków otrzymania islandzkiego paszportu był egzamin ze znajomości języka. Składał się z części pisemnej i ustnej . Na tej ustnej jednym z punktów była rozmowa z egzaminatorką , wszystko oczywiście nagrywane , Pani pyta mnie co tam lubię robić tak po robocie, ja opowiadam ,ze podróżować, zwiedzać, i próbować lokalnych kuchni. Wtedy pociągnęła wiatek i pyta co tez pysznego zamawiam w tym cudnym kraju jak tak lubię " lokalsy" a ja bezmyślnie ale za to zgodnie z prawda , ze hamburgera z frytami! Na szczęście nie przekreśliło to całego egzaminu. Taka jest niestety prawda! Najczęściej tu jemy pizzę i hamburgery,(nie mowie o kuchni domowej) Nawet na kolacji w Hiltonie syn wybrał burgera i wszystkim dal skosztować, my jedliśmy zdaje się renifery. Nie powiem smaczny był , ten burger  a kosztował niewiele więcej niż ten w jadłodajni przy stacji paliw gdzie zwykle jadamy w drodze ze stolicy do domu. Dlaczego Islandzka kuchnia jest tak źle oceniana ? Wcale nie dlatego , ze jednym z dan jest zgniły rekin a innym skata , jeszcze bardziej zgniła ryba jedzona od święta czy wędzony barani łeb! Oni po prostu nie umieją gotować i słabo przyjmują naukę. To typowe dla kogoś przekonanego o swojej wyższości. Nie nauczy się bo już wie lepiej. Mają taka pyszna baraninkę, wspaniale ryby , rosną tu zioła a w szklarniach można uprawiać naprawdę co dusza zapragnie. Ale po co ? lepiej trzymać się tradycji i  zajadać pizzę bo to najpopularniejsze żarcie  zdobyło tą wyspę. 

Tydzień temu upiekłam tort na urodziny koleżanki. Zrobiłam jak chciała , jedno przełożenie ale zamiast kremu , o który prosiła mówiąc " tylko daj go mało bo nikt nie lubi " dałam pyszny czekoladowy krem z nutelli , odważyłam się, byłam  wręcz tak szalona ze  obłożyłam ten tort kremem oreo. Okazało się ,ze na przyjęciu wszyscy byli zaskoczeni i zachwyceni smakiem. Cieszę się , ze nie posłuchałam i zrobiłam troszkę po swojemu. 

Od pięciu lat mam okazje korzystać ze zbiorowego żywienia w placówce edukacyjnej, myślę ze nie zdradzę tajemnicy zawodowej mówiąc, ze jedzenie zaskakuje mnie każdego dnia. Ja bym tego moim dzieciom nie dala. Więcej nie będę się mądrzyć bo nie jestem żadną dietetyczką, raczej konsumentką.   A i obowiązuje mnie tajemnica zawodowa, jeszcze ...

W Norwegii byliśmy tylko raz i o zgrozo jedliśmy najczęściej pizzę i kebaby  ale za to robione przez imigrantów. Jak byliśmy tam w tureckiej knajpce podobno byłam jedyną kobieta i wszyscy na mnie patrzyli. Nawet tego nie zauważyłam, czułam się absolutnie bezpiecznie z dwoma synami i mężem i w Norwegii. Do głowy mi nie przyszło , ze powinnam poczekać w aucie na danie na wynos. Wiec w rankingu bezpieczeństwa oba te ciężko strawne kraje są wysoko na mojej liście ale co do jedzenia zgadzam się z rankingiem Taste Atlas.